இந்த பதிவை வாசிக்கும் அனைவருக்கும் ஆன்ம வணக்கங்கள்
இந்தப்பதிவு யாரையும் தனிப்பட்ட முறையில் குறிப்பிடுவது அல்ல; மாறாக, நம் எல்லோருடைய மனசாட்சிக்குமான ஒரு ஆழமான உரையாடல்.
கடந்த பல ஆண்டுகளாக நூற்றுக்கணக்கான மக்களிடம் யோகம் மற்றும் தியானம் குறித்த விழிப்புணர்வைக் கொண்டு சேர்த்திருக்கிறோம். அந்த அனுபவத்தில் ஒரு நிதர்சனமான உண்மையை உணர முடிகிறது.
தொடக்கத்தில் ஆர்வத்துடன் வரும் பலர், சில மாதங்களிலேயே அதைக் கைவிட்டு விடுகிறார்கள். சிலரோ வாழ்நாள் முழுவதும் இதைப் பின்பற்ற வேண்டும் என விரும்பினாலும், சூழ்நிலை அவர்களைத் திசைதிருப்பி விடுகிறது. இன்னும் சிலருக்கு இது ஒரு அறிமுகத்தோடு முடிந்துவிடுகிறது.
ஏன் இந்தத் தடை?
இதற்கு அடிப்படையான காரணம் நம்முடைய **கர்ம வினை**. ஏதோ ஒரு பிறவியில் நாம் செய்த செயல்களின் விளைவே இந்த ஜென்மத்தில் தடையாக உருவெடுக்கிறது. பல தேவையற்ற விஷயங்களுக்கு நம் மனதில் இடம் கொடுத்து, அவற்றை விடாப்பிடியாகப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
ஆனால், நம் வினைகளை அறுத்தெறியக்கூடிய, சித்தர்களும் ரிஷிகளும் நமக்கு விட்டுச் சென்ற இந்த ஆழ்மனத் தேடலையும், யோகக் கலையையும் நாம் ஏன் தொடரக்கூடாது? என்ற கேள்வியை நமக்குள்ளே நாம் எழுப்பிக் கொள்ள வேண்டும்.
அகங்காரம் அழிதலும் சமாதி நிலையும்:
நாம் மேற்கொள்ளும் பயிற்சி முறைகள் சிலவாகவே இருந்தாலும், அதில் நாம் ஆழமாக மூழ்கும்போது மட்டுமே உண்மையான வெற்றி கிடைக்கிறது. பயிற்சியின் உச்சகட்டத்தில் நமது **'நான்'** என்ற அகங்காரத்தை இழக்கிறோம்.
எதை நாம் தியானிக்கிறோமோ, எதை நாம் ஆழமாக நேசிக்கிறோமோ, அதுவாகவே நாம் மாறிப்போகும் அந்த உன்னத நிலையே தியானத்தின் சிகரம். இதையே யோக மரபில் **'சமாதி'** என்று அழைக்கிறோம். இந்த நிலையை எட்டும்போது, மனம் தனது எல்லைகளைக் கடந்து பேரமைதியில் திளைக்கிறது.
விதியை வெல்லும் ஆர்வம்:
உண்மையை அறிந்தும் அதைப் பின்பற்ற முடியாமல் போவதற்கு 'விதி' என்ற கர்மாவின் அழுத்தம் ஒரு காரணம் என்றாலும், நம் மனதின் ஒரு ஓரத்தில் இந்த உள்முகப் பயணத்தைப் பற்றிய ஆழமான ஆர்வம் மட்டும் இருந்துவிட்டால் போதும்; காலம் ஒருநாள் கண்டிப்பாக நமக்கான நிரந்தர வாய்ப்பை அளித்தே தீரும்.
வாழ்க்கையில் வரும் தற்காலிகமான பிரச்சனைகளுக்குத் தீர்வுகளைத் தேடுவதிலேயே நம் ஆயுள் கழிகிறது. ஆனால், மன அலைகளையும் அதன் வேகத்தையும் நேருக்கு நேராக எதிர்கொள்ளாமல், அவற்றின் உண்மையை அனுபவப்பூர்வமாக உணரப்போகும் நிலை இல்லாமல், வாழ்நாள் முழுவதும் அமைதியைக் கண்டடைய முடியாது.
பயிற்சியும் வைராக்கியமும்:
மனதைப் பற்றிய ஆராய்ச்சி, விழிப்புணர்வு மற்றும் ஒருமுகப்படுத்துதல் போன்ற யோகப் பயிற்சிகளை நாம் தொடர்ந்து செய்து கொண்டே இருக்கும் போது, மிக ஆழமான கர்மாவிலிருந்தும் நம்மால் விடுபட முடியும். ஆனால் "மதியை விதியே ஆட்சி செய்கிறது" என்ற நிலையே பலரிடம் நீடிக்கிறது.
இதனால்தான், மன அலைகளை ஒன்றுமில்லாமல் செய்வதற்குத் **தொடர்ந்த பயிற்சியும் (அப்பியாசம்)**, **உறுதியான மனமும் (வைராக்கியம்)** வேண்டும் என்று பதஞ்சலி முனிவர் வலியுறுத்தினார்.
முடிவுரை:
இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கம் பிறருக்கு உபதேசிப்பது மட்டுமல்ல; பிறருக்குச் சொல்வதன் மூலமாக எனக்கு நானே இந்த உண்மையை மீண்டும் உணர்த்திக் கொள்வதுதான். இதற்கான ஒரு தளமாகவே இந்தப் பதிவைப் பார்க்கிறேன்.
வாழ்க்கையே பதஞ்சலி யோகத்திற்கான ஒரு களம்; தியானத்திற்கான ஒரு களம் என்பதை மனதில் நிலைநிறுத்தி முன்னேறிச் செல்வோம்.
**வாழ்க வளமுடன்!**
மாதங்கியான் சிவ. உதயகுமார்

No comments:
Post a Comment